Dzień babci i dziadka – o ważnej roli starszyzny kiedyś i dziś

„Czas płynie zbyt wolno dla tych, którzy czekają. Zbyt śpiesznie dla tych, którzy się lękają. Zbyt opieszale dla pogrążonych w żałobie. Zbyt wartko dla tych, którzy świętują, ale dla tych, którzy kochają, czas jest wiecznością.”

Dee Shulman

Życie ma swoje cykle, które powtarzają się dzień za dniem i rok za rokiem. Jako ludzie także doświadczamy cykliczności – najpierw jesteśmy dziećmi, później dojrzewamy, stajemy się dorosłymi aż ostatecznie witamy starość, jako ostatni etap naszego życia na ziemi.

I choć dziś wielu z nas nie przykłada już większej wagi do znaczenia każdego z etapów naszego życia – kiedyś było zupełnie inaczej. Każdy okres miał swoje prawa, swoją misję i cel. 

Dziś opowiem Wam o roli starszych ludzi w życiu każdej osady, wspólnoty.

Ciekawostka!

Czy wiesz, że dopiero w latach 80. XX wieku do Polski dotarł zwyczaj tworzenia laurek i obdarowywania dziadków kwiatami? Nieco wcześniej świętowanie zaczęły babcie, których celebracja 21 stycznia trwa już ponad 50 lat.

Dawniej starsi ludzie często uważani byli za tych, którzy w swoich dłoniach dzierżyli mądrość i doświadczenie. To oni przekazywali dzieciom ciekawe opowieści, tłumaczyli świat i uczyli przeróżnych umiejętności. Byli też obdarzani szacunkiem i stanowili ważny element wielopokoleniowej rodziny.

Ciekawostka!

Niegdyś uważano, że w drzewach zaklęta jest mądrość Ducha drzew lub Driady. Druidzi nazywali ich “wielookimi” wierząc, że ich zadaniem jest obserwacja i zapamiętywanie poszczególnych etapów rozwoju człowieka. To właśnie dlatego wiele ważnych zgromadzeń odbywało się w lesie. 
Wierzono również, że stare drzewo wykazują głębsze zrozumienie swojej mocy w porównaniu do młodszego, mniej doświadczonego Ducha. A jeśli drzewo ulegnie podziałowi – jego mądrość nie maleje. To stąd wzięły się wszelkie różdżki. Duch drzewa łączył się wtedy z człowiekiem, przekazując mu swoją mądrość. Różdżki nosiły głównie mądre kobiety, święci mężowie oraz uzdrowiciele. Korzystanie z mądrości drzewa uznawane było za przywilej, którego nie każdy może dostąpić.

Wszak posiadali w sobie mądrość wielu pokoleń. Zwłaszcza w czasach, kiedy dostęp do informacji był tak bardzo ograniczony, osoby starsze były jedynymi osobami, które tą wiedzę mogły przekazać dalej. 

Każdy okres w życiu człowieka miał niegdyś swoje prawa, obowiązki i misję w społeczności. Aby posiąść jakąś wiedzę – trzeba było przejść pewien etap. W ten sposób zasługiwano na bycie obdarowanym mądrością starszego pokolenia.

Dziś obraz osoby starszej jest zgoła odmienny. Zapomnieliśmy już, że my, młodzi, jesteśmy kontynuacją kolejnego pokolenia. 
Dziś bardzo często patrzy się na osoby starsze z pogardą, jak na przeszkodę, kogoś, kto wie mniej, podejmuje nieracjonalne decyzje. 

Ale zapominamy, że każdy z tych ludzi przeżył pewną historię. I ta historia – mogła go bardzo zmienić. 

 

Dlatego dziś, z okazji Dnia babci i dziadka, chciałabym zachęcić Cię do przyjrzenia się swojej relacji z dziadkami.

Bo w każdej, nawet trudnej relacji można odnaleźć choćby iskry mądrości, czy więzi, które mogą nas wzmocnić i pomóc nam przejść przez życie. To od nas zależy, czy potrafimy spojrzeć nawet na to, co trudne w otwarty i pełen ciekawości sposób.

O dobre relacje z najbliższymi warto dbać, nawet wtedy, gdy obecnie czujemy, że dzieli nas most. 

Warto pamiętać, że nie jesteśmy tylko ludźmi, którzy popełniają błędy. Jesteśmy ludźmi, którzy mają w sobie niesamowitą umiejętność zmieniania się. Wpływa na nas mnóstwo czynników: cudze słowa, opinie, nasze doświadczenia, myśli, z którymi nie chcemy się z nikim dzielić ale też i leki, które przyjmujemy. To, że teraz nie ma między nami a dziadkami więzi nie musi oznaczać, że jest on złym lub dziwnym człowiekiem. Czasem wystarczy po prostu poświęcić mu chwilę uwagi, aby zrozumieć, że ta osoba jest zagubiona. 

A kiedy już to zrobimy – nasza relacja będzie mogła przepięknie rozkwitnąć. 
Wiem to, bo tak było i u mnie.

Jakie macie relacje ze swoimi dziadkami? A może macie dzieci? Czego chcielibyście, aby nauczyły się od swoich dziadków? Czego Wy nauczyliście od nich?

DARMOWE WYZWANIE

12 miesięcy dobrostanu

.

Cześć, jestem Asia

Jestem autorką bloga wolno wolniej. Mam nadzieję, że ten post zainspirował Cię do zwolnienia tempa, zatrzymania się i spokojniejszego życia.

A jeśli Ci się spodobał – skomentuj go i udostępnij w swoich social mediach.

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wszystkie kategorie bloga

MNIEJ STRESU

WIĘCEJ SPOKOJU

LEPSZE RELACJE

DOBRA ORGANIZACJA

WOLNOWOLNIEJ